THKP-C/HDÖ


Kamuoyunda "Acilciler" olarak tanınan
Türkiye Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi
Halkın Devrimci Öncüleri
CEPHE


Türkiye Halk Kurtuluş Cephesi/Halkın Devrimci Öncüleri Merkez Bülteni
KURTULUŞ


Türkiye Halk Kurtuluş Partisi / Halkın Devrimci Öncüleri Merkez Yayın organı
ERİŞ YAYINLARI


Mevcut Durum ve Devrimci Taktiğimiz
PASS ve Devrimci Taktiğimiz
Türkiye Devriminin Acil Sorunları-I
Ulusal Sorun Üzerine
Oligarşi Nedir?
THKP-C/HDÖ ve 15 Yıl
Eylem Kılavuzu-III
Revizyonizmin Revizyonu
Gramsci Üzerine
"Yeni" Oportünizm Üzerine
"BDS":Bir Pragmatik Sapma
Zafer Bizim Olacaktır!
THKP ve THKC Devrim Programları
Marks-Engels Arşivi

Komünist Manifesto
K a p i t a l, Cilt: I
K a p i t a l, Cilt: III
Anti-Dühring
S e ç m e Y a p ı t l a r, Cilt: I
S e ç m e Y a p ı t l a r, Cilt: II
S e ç m e Y a p ı t l a r, Cilt: III
Feuerbach Üzerine Tezler
L. Feuerbach ve Klâsik Alman Felsefesinin Sonu
1844 Elyazmaları
Gotha Programının Eleştirisi
Köylüler Savaşı
Fransa'da ve Almanya'da Köylü Sorunu
Fransa'da İç Savaş
Louis Bonaparte'ın 18 Brumaire'i
Fransa'da Sınıf Savaşımları, 1848-1850
Ailenin, Özel Mülkiyetin ve Devletin Kökeni
Alman İdeolojisi [Feuerbach]
Konut Sorunu
Otorite Üzerine
Blankici Komün Mültecilerinin Programı
Almanya'da Devrim ve Karşı-Devrim
Komünizmin İlkeleri
Ücretli Emek ve Sermaye
Serbest Ticaret Sorunu Üzerine
Ücret, Fiyat ve Kâr
V.İ. Lenin Arşivi

Sosyalizm ve Savaş
Ne Yapmalı?
Devlet ve Devrim
Bir Adım İleri, İki Adım Geri
Nereden Başlamalı
Sosyalizm ve Din
Gerilla Savaşı
Marksizm ve Ayaklanma
Nisan Tezleri
Diyalektik Sorunu Üzerine
"Sol" Komünizm: Bir Çocukluk Hastalığı
Marksizmin Bir Karikatürü ve Emperyalist Ekonomizm
Devrimci Maceracılık
Emperyalizm, Kapitalizmin En Yüksek Aşaması
Karl Marks
Friedrich Engels
Marx-Engels-Marksizm
Emperyalizm ve Sosyalizmdeki Bölünme
Avrupa İşçi Hareketi İçindeki Ayrılıklar
Proletarya Devriminin Askeri Programı
Devlet
Az Olsun, Temiz Olsun
Bir Yoldaşa Mektup
Proletarya Devrimi ve Dönek Kautsky
II. Enternasyonalin İflası
Rusya'da Kapitalizmin Gelişmesi
J. Stalin Arşivi

Diyalektik ve Tarihi Materyalizm
Kadrolar Üzerine
Anarşizm mi? Sosyalizm mi?
Mao Zedung Arşivi

Pratik Üzerine
Çelişki Üzerine
Liberalizmle Mücadele
Çin Devrimci Savaşında Strateji Sorunları
Japonya'ya Karşı Gerilla Savaşında Strateji Sorunları
MAHİR ÇAYAN
(Türkiye Halk Kurtuluş Partisi ve
Türkiye Halk Kurtuluş Cephesi'nin
Kurucusu ve Önderi)

Kesintisiz Devrim-I
Kesinitisiz Devrim II-III
Revizyonizmin Keskin Kokusu I-II
Sağ Sapma, Devrimci Pratik ve Teori
Yeni Oportünizmin Niteliği Üzerine
Devrimde Sınıfların Mevzilenmesi
ASD'ye Açık Mektup
Yayın Politikamız

Giap/Che Guevara Arşivi

Vo Nguyen Giap
    Vietnam Ulusal Kurtuluş Savaşı
    Halk Savaşının Askeri Sanatı
Che Guevara
    Gerilla Savaşı: Bir Yöntem
    Gerilla Savaşı
    ... İki, Üç Daha Fazla Vietnam
    Latin-Amerika Devriminin Taktik ve Stratejisi
    Küba: Bir İstisna mı, Yoksa Öncü mü?
Clausewitz
    Savaş Üzerine
Marighella
    Şehir Gerillasının Elkitabı
Alberto Bayo
    Gerilla Nedir?
Regis Debray
    Devrimde Devrim mi?
Gaby Weber
    Gerilla Bilanço Çıkarıyor
W. Pomeroy
    Marksizm ve Gerilla Savaşı
Language
English and Deutsch

THKP-C/HDÖ
[People's Liberation Party-Front of Turkey
People's Revolutionary Vanguardes]
MRTA-Movimiento Revolucionario Túpac Amaru
RAF-Rote Armee Fraktion
Georges Politzer
    Felsefenin Başlangıç İlkeleri
    Felsefenin Temel İlkeleri
P. Nikitin
    Ekonomi Politik
Orhan Hançerlioğlu
    Felsefe Ansiklopedisi
Maksim Gorki
    Küçük-Burjuva İdeolojisinin Eleştirisi
TİB Broşürü
    Günümüzde Emperyalist Sömürü Mekanizması

      Mahir Çayan
      THKP-C/HDÖ
      Kurtuluş
      Cephe
      e-Kitap YENİ

      English/Deutsch


1=5, 2=25, 3=125, 4=625 ise 5 nedir?
      Kesintisiz Devrim II-III
      Mevcut Durum ve Devrimci Taktiğimiz
      Laiklik ve Şeriatçılık Üzerine
      Dünyada ve Türkiye'de Ekonomik Bunalım
      Dünyada ve Türkiye'de Ekonomik Bunalım-II
      Dünyada ve Türkiye'de Ekonomik Bunalım-III
      Tarihte, Günümüzde ve Devrimci Mücadelede Kadınlar


153. Sayı, Kasım-Aralık 2016


DEVRİMİN YOLU
Fidel Cstro

      İnanıyoruz ki, devrimci düşünceler galip gelmelidir. Eğer devrimci düşünceler yenilgiye uğratılırsa, Latin-Amerika’da devrim yitirilecektir ya da sonsuzluğa ertelenecektir. Düşünceler süreci hızlandırabilir ya da büyük ölçüde geciktirebilir.
      İnanıyoruz ki, devrimci düşüncelerin kitleler –bir bütün olarak değil, yeterince geniş bir kesimi– arasındaki zaferi mutlak zorunluluktur.
      Bu, düşüncelerin, eylem için zaferi beklemeleri gerekir demek değildir. Bu, konunun özsel bir noktasıdır. Eyleme başlamadan önce düşüncelerin kitleler arasında zafer kazanmasının gerekli olduğuna inananlar var. Eylemin, düşüncelerin kitleler arasında zafer kazanması için en etkili araç olduğunu bilenler de var. Her kim devrimci eylemi başlatmadan önce düşüncelerin kitlelerin büyük bir kesimi arasında zafer kazanacağını bekleyerek duraksarsa, o kişi asla devrimci olamaz. Böyle bir devrimci ile zengin toprak sahibi ya da varlıklı bir burjuva arasında ne fark vardır? Hem de hiç fark yoktur! İnsanların isteği elbette değişecektir; elbette insan toplumu, insanlara rağmen, insanların hatalarına rağmen sürekli gelişecektir.
      Eğer düşünce tarzımız böyle olsaydı, devrimci süreci asla başlatamazdık. Devrimci eyleme girişmek için düşüncenin yeterli sayıda insanlar arasında kök salması yeterlidir. Bu eylemle, kitleler bu düşünceleri edinmeye başlar, bilinçlenir.

GAYRI-MEŞRU İKTİDAR
VE İÇ SAVAŞ

      Devlet Bahçeli, anayasal meşruiyetini yitirmiş Recep Tayyip Erdoğan iktidarına yeni bir anayasa çerçevesinde meşruiyet sağlamaya soyunmuştur. 15 Ekim günü, “Başkanlık sistemine geçme arzusu taşıyanlar bir de fiili durum yaratmıştır. Bu fiili durum bu şekliyle devam ederse Türkiye bir kriz ve kaos ortamına sürüklenebilir. Bunu aşmak lazımdır.” beyanında bulunarak bu “meşruiyet” girişimini başlatmıştır. Milliyetçi-faşist MHP’nin islamcı-faşist AKP’ye ya da Devlet Bahçeli’nin Recep Tayyip Erdoğan’a meşruiyet sağlama çabası basit bir “politik girişim” değildir. Bu çaba, MHP ile AKP arasında uzun vadeli bir “ittifak” (“stratejik ittifak”) oluşturmayı hedeflemektedir. Yani Türk-islam sentezinin maddileştirilmiş bir siyasal oluşumu gündemdedir.

#BozDoları

      “Son günlerde hani bir döviz meselesi çıkardılar. Dolar şöyle oldu, böyle oldu. Ne olursa olsun. Ben milletime şunu hatırlatıyorum. Sevgili milletim, sizleri Allah için seviyorum. Yastığının altında döviz olanlar, gelsin parasını altına dönüştürsün. Gelsin, parasını TL’ye dönüştürsün. Türk Lirası değer kazansın. Altın değer kazansın. Ne lüzum var gideceğiz, dövize değer kazandıracağız? Gelin bunu yapın. Bu adımı attığımız sürece birilerinin oyunu da bozulacaktır. Hiç endişe etmeyin. Bu oyunu kısa zamanda bozarız.” (Recep Tayyip Erdoğan, 2 Aralık 2016)

“OLAĞANÜSTÜ HALDE
OLAĞANÜSTÜ MÜCADELE GEREKİR”

      Evet, bugün ülkede olağanüstü bir durum vardır. 15 Temmuz darbe girişiminin (“allahın lütfu”) ardından ilan edilen OHAL ve buna dayandırılan uygulamalar sözcüğün tam anlamıyla olağanüstü bir durumdur. Bir kararname ile yüzlerce legal kuruluş kapatılmakta, sudan bahanelerle insanlar tutuklanmakta ve işkenceden geçirilmektedir (Binali Yıldırım’ın “onlar için idamdan daha ağır cezalar vardır” sözünün gerçekliği). Artık legalizmin dayanağı olabilecek “legal olanak” kalmamıştır. Diğer bir ifadeyle, legal olanaklar tümüyle tükenmiştir, tüketilmiştir. Legalizmin ve oportünizmin “olağan mücadele”sinin dayanakları ortadan kalkmıştır. Bu koşullarda “legal mücadele”ler illegal hale gelmiştir. Diğer sözcüklerle, mevcut düzenin yasallığı içinde yürütülen yasal faaliyetler OHAL koşullarında yasadışı faaliyetler olarak kabul edilmektedir. Görüntüsel olarak varolan (ve AB reformlarıyla makyaj yapılmış) demokratik hak ve özgürlükler bile kullanılamamaktadır, daha doğru bir deyişle siyasi iktidar tarafından kullanılmasına “izin” verilmemektedir. Polisi, ordusu ve diğer güçleri ile kitlelere karşı, FETÖ paravanası altında, tam bir tenkil politikası uygulanmaktadır.

MİLLİ PİYADE TÜFEĞİ (MPT-76)
VE SİLAH AMBARGOSU

      Evet “en yetkin silahlar üreticisinin, o denli yetkin olmayanların üreticisini yendiği” devletlerarası savaşın gerçekliğidir. Oradan buradan çalıp-çırparak (adına “esinlenme” diyerek), “Mehmetçik-1” olayında olduğu gibi düpedüz taklit ederek yetkin silah üreticilerinin silahlarını kalıp dökme şirketleri aracılığıyla üretmek, belki kendi kitlesini “mutlu” ediyor olsa da, “en yetkin silah üreticisinin” kaçınılmaz üstünlüğünün üstü örtülemez.
      Bu koşullarda Avusturya parlamentosunun Recep Tayyip Erdoğan Türkiyesine silah ambargosu uygulama kararına, “onlara muhtaç değiliz, kendi silahımızı kendimiz üretiyoruz” nidalarıyla karşılık vermek, sadece kapalı kapılar arkasında süregiden görüşmelerin ve pazarlıkların üstünü örtmekten başka bir anlama sahip değildir. Üstelik resmen ambargo kararı alan ülkenin (Avusturya) Türkiye gibi geri-bıraktırılmış bir ülkenin en popüler tabancasının (Glock) üreticisi olunca.

SAVAŞTA YIPRATMA
VE DİRENME

      “... üçüncü yol ise düşmanın yıpratılmasıdır. Bu terimi sadece bir tanımlama yapmış olmak için değil, konumuzun gerçekten tam bir tarifini yaptığı ve ilk bakışta sanıldığı kadar mecazi olmadığı için kullanıyoruz. Muharebede yıpranmak kavramı, uzun süren bir harekât aracılığı ile düşmanın maddi kuvvetlerinin ve iradesinin giderek tükenmesi anlamına gelir.
      Ancak mücadeleye düşmandan daha uzun süre dayanmak istiyorsak, mümkün olduğu kadar mütevazi amaçlarla yetinmek gerekir, çünkü işin niteliği gereği önemli bir hedef önemsiz bir hedefe göre daha büyük ölçüde kuvvet harcamasını gerektirir. Saptanabilecek en küçük hedef ise sadece direnmektir, yani olumlu bir amacı olmayan bir mücadeleye girmektir. Bu durumda, nispeten kuvvetli araçlara sahip olduğumuz ölçüde, sonuca daha emin bir şekilde ulaşmamız sağlanmış olacaktır. Ancak bu salt olumsuz (menfi) yolda nereye kadar gidebiliriz? Elbette tam bir hareketsizliğe kadar değil, çünkü sadece dayanmak muharebe etmek değildir. Direnme, düşman kuvvetlerinin, düşmanı niyetinden vazgeçirmeye yetecek kadar bir kısmını yok etmeye dönük bir faaliyettir...

TAHRİFATTAN
YALANCILIĞA

      Evet, bir zamanlar oportünizmin Mahir Çayan yoldaşın ifade ettiği gibi, marksizm-leninizmi (zaman ve mekan kavramlarını farklılaştırarak) tahrif eden ve yer yer onu bozan, değiştiren, yani revize eden bir siyasal çizgiydi.
      O zamanlarda oportünistler, legalizmin dışında bir “yol” görmezlerken, bunu teoriyi tahrif ederek (bozarak), değiştirerek kendilerine dayanak yaparlardı. Ama “o zaman-lar”ın üzerinden çok zamanlar geçti. 12 Eylül askeri darbesiyle devrimci mücadele güçten düştü, ortalık “sol birlikçiler”in, legalistlerin egemenliği altına girdi. Artık yepyeni oportünist-legalist kesimler ortaya çıktı.
      Bu kesimler, artık marksizm-leninizmi tahrif etmek (bozmak, değiştirmek) yerine, teorik düzeyin olağanüstü düşmesinden yararlanarak “köşe yazarlığı” paravanası altında ulu orta akıl vermeye, söylediklerinin marksizm-leninizmle ilişkisini kurmaksızın “aklına geleni” aklına geldiği gibi yazıp söylemeye başladı.